به گزارش روابط عمومی شبکه یک، مریم قاسمی، مجری جوان برنامه «ایرانوجوان» از چگونگی ورودش به تلویزیون به خبرنگار هفته‌نامه صداوسیما گفت: من متولد سال 1379 هستم و از سال 1396 یعنی در 17 سالگی وارد سازمان شدم و کارم را با شبکه امید (چون مرتبط با رده سنی‌ام بود) شروع کردم. اجراهایم با برنامه‌های تولیدی و زنده آغاز شد. دو سالی است که به شبکه یک آمده‌ام و «سیمای خانواده» و «صبح به‌خیر ایران» و برنامه‌های مناسبتی این شبکه مانند «پلاک یک»، «خیابان ایران»، «ایران عزیز» و «مهرگان» و «ایرانوجوان» را اجرا کرده‌ام. صرفاً علاقه شخصی‌ام مرا به این سمت کشاند؛ البته ریشه آن در تشویق‌هایی بود که در مدرسه و خانواده صورت می‌گرفت که به دلیل جنس کتاب خواندن و حرف زدن و حضور فعالم در گروه سرود و تواشیح و اجرا در مدرسه بود.
وی افزود: به‌نوعی در سازمان بزرگ شده‌ام و از 9 سالگی در فضاهای هنری بودم. با دوستانی آشنا شدم که تخصص اجرا و گویندگی داشتند و تشویقم کردند و در ادامه در کلاس‌های مربوط به این کار شرکت کردم و این مسیر این‌گونه شکل گرفت.
قاسمی درباره آرزوهای کودکی‌اش گفت: بلندپرواز بودم و آرزوی مجری شدن را در سر داشتم؛ امروز مدیر شده‌ام و کسب‌وکار شخصی خودم را دارم.
قاسمی درباره اهداف آینده‌اش هم گفت: در نظر دارم برنامه‌سازی و تهیه‌کنندگی کنم و برنامه‌های شاد و اجتماعی بسازم. گونه اجتماعی را دوست دارم و می‌خواهم این مسیر را ادامه دهم و برنامه‌هایی بسازم که بازه سنی بین 24 تا 28 سال را در بر بگیرد و مهیج، سرگرم‌کننده و گفت‌وگومحور باشد. دوست دارم برنامه‌ساز شوم.
این مجری جوان از روحیات متولدان دهه 80 هم گفت: آن‌ها بسیار متفاوت هستند. متولدان دهه 80 دنبال کار اداری و کارمندی نیستند، چون یا یوتیوبر هستند یا در فضای اینستاگرام کار می‌کنند و بعضا درآمدشان از یک کارمند 30 ساله بسیار بیشتر است. نسل z دنبال کارهای خاص هستند و از کارمندی فاصله می‌گیرند، شاید چون در خانواده‌هایشان مشکلات و سختی‌های این شیوه از کار را دیده‌اند.
وی افزود: ضمن اینکه فضای مجازی امروز امکان درآمدسازی بسیار خوبی دارد، مثلاً یک تدوینگر فریلنسر درآمد ماهانه خوبی دارد، ضمن اینکه کار دست خودشان است و کسی هم به آنان دستور نمی‌دهد. این نسل به‌شدت از اینکه کسی بگوید چه کنند و چه نکنند منزجرند و تلاش می‌کنند خودشان مدیر خودشان باشند. آن‌ها دغدغه‌هایشان متفاوت است، ولی دغدغه مالی برایشان جایگاه بالایی دارد.
قاسمی درباره ظرفیت تلویزیون برای مطرح کردن دغدغه‌های نسل جدید بیان کرد: دغدغه‌های نسل جدید جای مطرح شدن و کار دارد؛ در «ایرانوجوان» سراغ موضوعاتی رفتیم که کمتر شنیده شده بود، مثلاً اقتصاد دریایی یا وتو و... ما تلاش کردیم گریزی به مسائل بزنیم، اما باید به این مسائل اشاره کرد. امروز دغدغه‌ها فرزندآوری و تشکیل خانواده است، اما از این رده سنی غفلت شده و باید دقیق‌تر درباره نوجوانان صحبت کرد.
این مجری جوان تأکید کرد: به اجرا نمی‌شود به‌عنوان یک شغل نگاه کرد، چون هم درآمدش کفاف زندگی را نمی‌دهد و هم این که امنیت شغلی ندارد و تو نمی‌دانی که اگر تهیه‌کننده عوض شود برنامه‌ای هست یا خیر؟ یا اینکه همسو با سلیقه مدیری باشید یا نه. به دوستان علاقه‌مند به اجرا توصیه می‌کنم به این کار به شکل شغل دائمی نگاه نکنند.