از قیطریه تا مهر ۵۹: نسلی که امام به میدان آورد
مجری برنامه:
بیست و ششم فروردین ۱۳۴۳، کمتر از یک سال از قیام ۱۵ خرداد میگذشت. امام خمینی رحمت الله علیه که حدود ۱۰ روز بود از حصر قیطریه آزاد شده بود، در بخشی از سخنرانی کوبندهاش علیه حکومت طاغوت گفت: «جوانهای ما را مبارز بار بیاورید. جوانهای ما را جوری بار بیاورید که در مقابل استعمار ایستادگی کنند.» کودکانی که حوالی آن چشم به جهان گشودند، با نهضت بزرگ شدند و در نوجوانی به انقلاب رسیدند. هنگامی که در مهر ۱۳۵۹ جنگ به پشت در کلاسها رسید، جوانیشان به آزمون استقلال گره خورد. از میان آنان رزمندگان و فرماندهان جوانی برخاستند که کنار نسلهای پیشین، هشت سال برای ماندن ایران جنگیدند. نسلی که امام به میدان آورد، نگذاشت سرنوشت میهن را مهاجمان بنویسند.
مطالبه تولید علم و جنبش نرمافزاری
مجری برنامه:
با پایان جنگ، پرورش نسلی آغاز شد که استقلال را با توانی نو به ساختن ایرانی پیشرفته و آباد پیوند بزند. آیت الله سید علی خامنهای با مطالبه تولید علم و جنبش نرمافزاری، مدرسه و دانشگاه را به کانون مأموریت برای جهش ایران تبدیل کرد. ایشان فرمودند: «ما احتیاج داریم به اینکه از لحاظ علمی پیشرفت کنیم. این نیاز قطعی ماست. اگر از لحاظ علمی پیشرفت نکنیم، تهدید دشمنان تمدنی ما و دشمنان فرهنگی و سیاسی ما تهدید دائمی خواهد بود. آن وقتی این تهدید متوقف میشود یا خطرش کم میشود که ما از لحاظ علمی پیشرفت کنیم. بنده بارها روی این مسئله تکیه کردم. الان قریب ۲۰ سال است روی این تکیه میکنم و بارها هم این حدیث شریف را خواندهام که العلم سلطان؛ قدرت است.»
دستاوردهای علمی نسل جدید: از نانو تا ماهواره امید
مجری برنامه:
جوان ایرانی باید میآموخت آنچه را کشور برای زندگی و رفاه نیاز دارد، خود بسازد. نسل جدید از نیمکتهای مدرسه به کلاسهای دانشگاه رسید. پژوهشگران ایرانی در انتشار مقالات نانو تا جایگاه پنجم جهان رفتند. در سلولهای بنیادی به رتبه سیزدهم تولید علم رسیدند. ماهواره امید که به مدار رسید، ایران نهمین کشور صاحب توان پرتاب بومی ماهواره شد و به باشگاه فضاییها پیوست. در فناوری هستهای، توان غنیسازی و چرخه کامل ساخت سوخت شکل گرفت و در صنایع دفاعی، موشکهایی ساخته شد که ایران را در ردیف قدرتهای اول موشکی جهان قرار داد. نسلی که پای درس «العلم سلطان» رهبر شهید مالیده شد، دانایی را به توانایی پیوست.
جنگهای تحمیلی دوم و سوم: شکست رویای بلعیدن ایران
مجری برنامه:
در جنگهای تحمیلی دوم و سوم، زمانی که دشمن علیه دژ دین و دانش برخاست و سودای بلعیدن ایران داشت، با کشوری روبرو شد که هم اراده ایستادن داشت و هم توان پاسخ دادن. جوان ایرانی ایستاد و رویای بلعیدن ایران را شکست داد. اکنون در دوران آیت الله سید مجتبی خامنهای، جایگاه راهبردی تعلیم و تربیت، بستر پرورش نسل سوم است؛ نسلی که مأموریتش مجهز شدن به علم و تقوا و شکستن مرزهای دانش برای فتح قلههای پیشرفت تعریف شده است. این بار افق ساختن ایران هرچه قویتر در گام دوم انقلاب پیش روی دانشآموزان و دانشجویان است.
آینده: داستان سه رهبر و سه نسل در امتداد یک مأموریت تاریخی
مجری برنامه:
آینده، داستان سه رهبر و سه نسل در امتداد یک مأموریت تاریخی برای ساختن ایران است. باز هم به همان روزهای آزادی امام رحمت الله علیه از حصر قیطریه باز میگردد: باید نسلی مبارز بار بیایند که در مقابل استعمار ایستادگی کنند و پرچم پرافتخار ایران را هرچه قویتر بر قلههای پیشرفت به اهتزاز درآورند.
شباهت آمریکاییها و مغولها: حمله به نهاد علم
مجری برنامه:
خب، در جریان امشب میخواهیم در مورد بازگشایی دانشگاهها و فضای علمی کشور صحبت بکنیم. در تاریخ ایران مشهور است که مغولها وقتی به ایران حمله کردند، به نهاد علم و کتابخانه حمله بردند و آتش زدند و از بین بردند. چند صد سال بعد از حمله مغولهای وحشی، آمریکاییهای کراواتی ادکلنزده، آنها هم به دانشگاه حمله کردند. چند ده دانشگاه در ایران بمباران شد. شباهت بین آمریکاییها و مغولها هم نکته جالبی است. امشب در جریان میزبان آقای دکتر ابوالحسنی هستم، عضو هیئت علمی دانشگاه شریف. آقای دکتر سلام، خوش آمدید.
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
عرض سلام دارم خدمت شما و همه بینندگان عزیز این برنامه. امیدوارم که بتوانیم یک گفتگوی خیلی خوب داشته باشیم و بتوانیم حول مسائل دانشگاه در ایران و ایران پسا جنگ با هم صحبت و گفتگوی خوبی داشته باشیم و مباحث مفیدی برای مردم طرح بشود. ممنونم.
پرسش اول: مقایسه وضعیت دانشگاه در جنگ تحمیلی سوم
مجری برنامه:
اگر موافق باشید، پرسش اول در مورد یک مقایسهای از وضعیت دانشگاه باشد؛ دانشگاهی که حالا جنگ و تجاوز به ایران را تجربه کرده است. دوم و سوم اسفند سال گذشته، یک شش هفت روز قبل از شروع جنگ، فضایی در دانشگاههای کشور حاکم میشود که برآمده از ماجراهای ۱۸ و ۱۹ دی ماه است. بخشی دعوت به حمله به ایران میکنند، اما خود دانشگاه مورد حمله دشمن قرار میگیرد. دانشگاه شهید بهشتی، یکی از دانشکدههایش کاملاً همه تقریباً هیئت علمیاش به شهادت رسیدند، ترور شدند. خود دانشگاه شما، شریف، به آن حمله میشود. چه تصویری، چه وضعیتی، چه دوگانهای وجود دارد در مورد دانشگاه؟ یک عدهای آمدند در دانشگاه پرچم ایران را آتش زدند، دعوت کردند از متجاوز و اجنبی، اما دشمن وقتی آمد، همان دانشگاه را بمباران کرد.
زیرساخت بحث: پسا جنگ سوم و پسا جانشینی رهبری
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
سؤال بتوانم پاسخ بدهم، اگر اجازه بدهید تلاش بکنم که یک زیرساختی برای بحث فراهم بکنیم، یک ذره شرایط را بشناسیم. ما امروز بعد از در دوران پسا جنگ سوم، جنگ تحمیلی سوم هستیم. و البته یک نکته دیگر هم که باید در نظر داشته باشیم، پسا جانشینی رهبری هم هست. این را هم در ذهنتان داشته باشید. نکته مهمی است، ولی بیشتر الان تأکیدم روی پسا جنگ سوم، جنگ سوم تحمیلی که اتفاق افتاده است. و همانطور که شما گفتید، حمله به مراکز علمی اتفاق افتاد، مراکز آموزشی اتفاق افتاد و ما شهدای زیادی دادیم. ما در کنار سرداران شهید، مسئولین شهید، تعداد زیادی از دانشمندانمان شهید شدند. این نکته، نکته مهمی است. مقارنهای که اتفاق افتاده بین دانشمندان شهید، حمله به مراکز آموزشی و مراکز نظامی، حمله به نظامیان، ترور نظامیان و دانشمندان. این مقارنه، مقارنه مهمی است که من بتوانم به شما پاسخ بدهم، حتماً باید به آن اشاره کنم.
عرض تسلیت به خانوادههای داغدار
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
ولی دوست داشتم در این فرصت یک عرض تسلیت داشته باشم خدمت همه خانوادههایی که امروز، این روزها که مدارس دارند باز میشوند، داغی عمیق بر دل دارند و آرزوی رشد و بالندگی کودکانشان توسط یک نظام جنایتکار ازشان گرفته شده است. و امیدوارم که ماها، هر کدام در دانشگاه، در مدارس، بتوانیم نقش درست ایفا بکنیم و دینمان را به این ملت بزرگ، این ملتی که فداکاری خیلی زیادی برای این کشور داشته است، ادا بکنیم.
دو نگاه به دانشگاه از روز اول انقلاب: نخبهپروری در برابر مهرهسازی
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
برای اینکه بتوانم پایه آن بحث را بریزم، اگر اجازه بدهید برمیگردم به تاریخ ۶ اردیبهشت ۱۴۰۱، یکی از صبحهای بیانات رهبری معظم رهبری شهید انقلاب در جمع بعضی از دانشجویان. من این را از رو میخوانم و نکات خیلی مهمی است. ایشان در صحبتهایشان مسئله دانشگاه را از روز اول انقلاب یکی از مسائل چالشی میدانند و این موضوع را باز میکنند. از اول دو جور نگاه به دانشگاه وجود داشت. تضاد در آن دو نگاه در چیست؟ یکی این است که انقلاب، دانشگاه را برای نخبهپروری میدانست. کلمه نخبهپروری مهم است؛ برای پیشرفت کشور و حل مسائل کشور. باز این دو کلمه، کلمه مهمی است: برای جبران عقبماندگیهای ۲۰۰، ۳۰۰ ساله. باز در مورد کلمه عقبماندگی و با توجه به آن جلو برویم و بیشتر در موردش صحبت کنیم. در حالی که نگاه آن جریان واپسگرا و ضد انقلاب این نبود. جریان واپسگرا را باید ما تعریف کنیم که چرا جریان واپسگرا، آنها دانشگاه را در کشور تشکیل دادند و اداره کردند برای مهرهسازی. تا کسانی از خود ملت، کاری را انجام دهند که آنان از بیرون میخواستند. این مسئله خیلی طولانی است. سیاست نوع استعماری. آقا اینجا رونمایی میکنند از کلمه سیاست نو استعماری و مسئله مهمی که مطرح میکنند که دانشگاه قرار بود ساخته شد و بعد اداره شد برای مهرهسازی. مهرهسازی که قرار است دانشگاه یک جزئی باشد از ساختاری که سیاستهای استعماری یا نوع استعماری در کشور اجرا بکند. افرادی که در این دانشگاه تربیت میشوند، متفکرین یا روشنفکرانی که تربیت میشوند، قرار است تئوریزه بکنند رابطه ارباب رعیتی استعماری را در کشور و رابطه وابستگی را. اینها را برای کشور تئوریزه بکنند. و از طرف دیگر، بسیاری از این فارغالتحصیل قرار است بروند صرفاً بشوند یک چرخدندهای از آن ماشین وابستگی، چرخدندهای از آن نظام استعماری. این دو نگاه، نگاهی است که وجود داشته از قبل از انقلاب به دانشگاه و این همینطور جلو آمده و ما این را به ارث بردیم بعد از انقلاب.
جنگ ساختاری: کارگزار در برابر مهره
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
اما یک مسئله دیگر هم به نظر میرسد که وجود دارد، در بیانات رهبری هم همانطور که شما میبینید، من میخواهم کلمه را اینجور بازتعریفش بکنم یا بازبیانش بکنم که مسئلهای که رهبری دارند، یک جنگ ساختاری است، یک مسئله ساختاری. بر مبنایی که ما میخواهیم یک سری کارگزار تعریف بکنیم، کارگزار برای نظام بسازیم یا برای کشور بسازیم که اینها بتوانند برای ما مسائلی حل کنند، قطع وابستگی ایجاد بکنند و اقتدار بیافرینند. یا ما میخواهیم صرفاً یک سری مهره بسازیم، مهرههایی که قرار است همان چیزی که برنامه نظام استعماری است جلو ببرند. این دعوا، این دوگانه، دوگانه اصلی که وجود داشت. اما یک دوگانه، یک ضلع سومی هم اینجا خودش را دارد نشان میدهد و آن مسئلهای است که همانطور که رهبری فرمودند، دانشگاه یک مسئله چالشی بود. برخی بعد از انقلاب، دانشگاه را به آن یک نگاه سیاسی امنیتی صرفاً داشتند، یک ابزاری برای باجگیری سیاسی نگاه میکردند. دانشگاه برای بعضی گروههای سیاسی، حیات خلوت بود برای آوردن فشارهای سیاسی، برای تلاش برای ایجاد تغییرات اجتماعی یا حتی برای ایجاد تحریکهای اجتماعی. استفاده ابزاری از دانشجو، دانشگاه. ۱۸ تیر ۷۸، روزنامه سلام، دقیقاً ۱۷ تیر ۷۸، دقیقاً یکی از این نکات است. و هنوز هم همان جماعت، دانشگاه را به عنوان یک نهادی میبینند، نهادی که سیاسی شده است، سیاستزده است. نه به معنایی که حضرت آقا فرمودند: ما دانشگاه را سیاسی میخواهیم، دانشجو باید فکر سیاسی داشته باشد، باید بینش سیاسی داشته باشد. از دانشجو استفاده میکنند، نه اینکه واقعاً یک بینش سیاسی داشته باشد، برای فشار آوردن استفاده میکنند. و میشود در مورد این مفصل صحبت کرد که چه اتفاقاتی افتاده است.
سه ضلع دانشگاه: وابستگی، مهرهسازی، و ابزار سیاسی
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
پس این سه ضلع را ما الان داریم. یک دانشگاهی که عمیقاً وابسته در نظام استعماری و مهرههای وجود دارد که ما این را به ارث بردیم از قبل از انقلاب. یک مدل از استعمار، یک مدل، یک نهادی، یک ساختار، یک جزئی از ساختار اجتماعی. این نوع تأسیس دانشگاه از پیش از انقلاب. این اساس، میگوید در غربزدگی. دقیقاً به ظاهر نگاه کنید. من این را فکر میکنم یک جای دیگر در برنامه من گفتم. یکی از این دوستانی که قبل از انقلاب در این دانشگاهها فارغالتحصیل شده بود، رفته بود خارج از کشور و برگشته بود و ظاهراً مسئله خودکفایی گندم قبل از انقلاب به او موکول کرده بودند. یا به او مستشار آمریکایی کنار ما بود. ما یک زمانی بعد از یک سال که با هم کار کردیم، خیلی با هم رفاقت داشتیم. بعد از یک سال سر یک موضوع خیلی بحث جدی با او کردم. به عنوان یک تحصیلکرده داخل از کشور، داخل کشور که بورس شده، خارج از کشور درس خوانده و آمده، مسئله خودکفایی گندم و گفتند که شما روش کار بکنید. بحث جدی کردم. یک درآمد به من گفتش که ناصر، اسم این آدم ناصر است، گفت: «ناصر، تو خیلی جدی گرفتی. شما قرار نیست خودکفا بشوید در گندم. شماها نفت دارید، نفتتان را میفروشید و ما به شما میگوییم چی بخرید.» همان چیزی که الان در کشورهای عرب منطقه میبینیم. اینها گاو شیرده هستند. نفت را میفروشند، پول میرود آنجا و آنها بهشان میگویند چی. همین الان در مورد انرژی هستهای، خیلی چیز مسخرهای است که ما در سال ۲۰۲۶ زندگی میکنیم و عربستان اگر میخواهد در انرژی هستهای پیشرفته داشته باشد، باید آمریکا اجازه بدهد، ارباب اجازه بدهد. رابطه ارباب رعیتی اینجا وجود دارد. ولی در دانشگاهها وجود داشت، به ارث بردیم. آقا، دانشگاه قرار نیست برای ما یک پیشرفتی ایجاد بکند، یک قطع وابستگی ایجاد بکند. کلمهای که مهم است، این کلمه وابستگی است. در نظام استعماری، شما رابطه وابستگی باید با استعمارگر حفظ بشه. آن زمانی که میخواهی رابطه استعمار و وابستگی را از بین ببری، استعمارگر تو را سرکوب میکند. کانتینمنت، مهار. همین کاری که با ایران میخواهد بکند. پس این وجود داشت.
نگاه سوم: دانشگاه برای حل مسائل کشور و اقتدارآفرینی
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
اما یک بحث دیگر هم وجود داشت که آقا، یک سری به عنوان بازی سیاسی از این استفاده کرد. اما در کنار این دو تا رفتار مخل، یا این فکر مخل، یا این نگاه مخل که بر امر دانشگاه وجود داشت، یک نگاهی وجود داشت که دانشگاه را برای حل مسائل کشور، برای اقتدارآفرینی نگاه میکرد. و این مسئله، مسئله مهمی بود. و سؤالی که ما میتوانیم یک زمانی به آن عمیقاً بپردازیم و فکر کنیم و بررسیاش بکنیم، این است که رهبر شهید انقلاب در حالی که این دو تا تفکر وجود داشت و دانشگاه هر روز آبستن حوادثی از جنس ۱۸ تیر یا نگاههای وابسته بود، از جنس آنهایی که به رهبری نامه نوشتند که انرژی هستهای وجود خارجی ندارد، ما توانمندیاش را نداریم. و حضرت آقا میگفتند: «من میشناسم، ایشان آدمهای بدی هم نبودند، ولی چه نامهای به من نوشتند!» تأسف. از این دو تا تفکر، یخرج الحی من المیت. از وسط این دانشگاهی ایجاد شده که ما امروز در جنگ تحمیلی سوم میبینیم دستاوردهای آن دانشگاه را. آن چیزی که غربیها باید به آن اعتراف کنند. فکر میکنم این نقطهای است که ما میتوانیم در موردش صحبت کنیم که در دانشگاه چه اتفاقی افتاد. من در خدمتتان هستم.
سه تصویر از دانشگاه: نخبهپرور، مهرهساز، ابزار سیاسی
مجری برنامه:
این که الان سه تا تصویر شده از دانشگاه: دانشگاهی که نخبهپرور است، مسائل کشور را حل میکند، تولید قدرت میکند. دانشگاهی که مهرهساز است، یعنی در ارتباط با وابستگی و استعمار. دانشگاهی که در خدمت جریانات سیاسی است. این که الان دشمن به دانشگاه حمله کرد، از آن طرف میخواهد مهرههای خودش را داشته باشد، مهرهسازی کند، از این طرف انگار از دانشگاه عصبانی است که به دانشگاه حمله میکند. ما در چه موضعی هستیم؟ ما الان دانشگاه برای ما مسئله است، معضله. مسئله نگاه منفی به دانشگاه داریم. حتماً این دانشگاه خدمت به ایران و جمهوری اسلامی کرده. بالاخره موشکی درست کرده، پهپاد درست کرده، صنعت برق، ستاره خلیج فارس، بنزین، زیرساختهای متعدد. حالا من اینجا یک نکتهای دارم. تا حرف از زیرساخت میشود، ما میگوییم برق، پتروشیمی، نفت که درست هم هست. یکی از مهمترین زیرساختهایی که دشمن میخواهد آن را منحرف کند، تعطیل کند یا به قول شما وابسته نگه دارد، اساسیترین زیرساخت، دانشگاه است. نداشته باشید، مهندس و متخصص و تکنسین نداری که برود آنها را مدیریت کند. موضوع جمهوری اسلامی نسبت به دانشگاه انگار انفعالی است. تا آن نگاه رهبری. این سؤالی که شما دارید میپرسید، من اینجوری میخواهم به آن پاسخ بدهم.
دانشگاهی که اقتدار آفرید: از شاهد ۱۳۶ تا واکسن
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
به عنوان کسی که رشتهام رشته فیزیک است و ما به آزمایش کردن خیلی و مشاهدات خیلی باور داریم، بلکه قسمت اول سؤال شما را پاسخ ببینیم که دانشگاه برای ما چه بوده است. امروز در موردش صحبت کنیم. ما امروز دانشگاهی که همانطور که شما میبینید برای ما اقتدارآفرینی کرده است. ما در صنایع نظامی با دستخط ایرانی، با روش ایرانی، با سبک ایرانی، با امضای ایرانی پیشرفتهایی داشتیم که مختص ایران است. کپی نشده است، تقلیدی اتفاق نیفتاده است، مونتاژی صورت نگرفته است. این امضای شاهد ۱۳۶ منجر میشود که در مورد یک سبک جدید، مردم مقالهها بنویسند. این سبک، سبک ایرانی است. این چیزی است که در همین پستوهای دانشگاه، در این سولههای اطراف دانشگاه، یک سری جوان ۲۳، ۲۴، ۲۵، ۳۰ ساله حداکثر نشستند، فکر کردند و این ایده را ایجاد کردند. این از کجا خلق شده؟ از کجا زاییده شده؟ از تو دانشگاه ایجاد شده. دانشگاهی که ما توانستیم این ظرفیت فکری را بالفعلش بکنیم برای اینکه بتواند اقتدارآفرینی بکند. ما تکنولوژی پیشرفته امروز در دانشگاههایمان توانستیم در بیاوریم. مشکلاتی هم وجود دارد. این یک نکته. نکته این است که ما توانستیم وارد فناوریهای اقتدارآفرین بشویم. از سمت دیگر، ما توانستیم فناوری... فقط فناوری نظامی ربط ندارد. و شما میتوانی واکسن تولید بکنی. واکسن تولید بکنی که آن کارخانه واکسن آنقدر نگرانی ایجاد بکند برای کشور آمریکا، برای ارباب، برای کدخدا که احساس کند این وابستگی دارد دچار مشکل میشود. این فاصله، این حاشیه، فاصله دارد کم میشود. که آن کارخانه واکسنسازی را بمباران بکند. مردم باید بدانند این واکسنسازی از کجا آمده. دارو را بمباران کردند. این دقیقاً به این علت که آنها احساس میکنند که قطع وابستگی دارد اتفاق میافتد. وابستگی دانشگاه در آمده است.
تابآوری دانشگاه: کلمه پربسامد در تحلیلهای غربی
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
یک مشاهده است. قبول دارید ما نتوانستیم خیلی این تصویر را از دانشگاه بسازیم؟ یعنی همیشه انگار ترس از دانشگاه بوده، انگار دانشگاه مقابل جمهوری اسلامی است.
خیلی نکته خوبی است. من فقط این نکته را در دانشگاه تکمیل بکنم. یک بحث دیگر که اتفاق افتاده، دانشگاه برای کشور تابآوری درست کرده. کلمه تابآوری، یک کلمه پربسامد در تحلیلهای غربی. شما دارید نگاه میکنید که داوران از طریق اینکه ما صنایع تولید را بر مبنای یک سری روشهایی درست کردیم که حتی اگر آمریکا میآید آنها را بمباران میکند، پلها را بمباران میکند، پتروشیمی را بمباران میکند، تو در یک ویژه زمان خیلی کوتاهی که قابل قیاس نیست با مشابه خارجی، و این دانشگاه اقتدارآفرین. نباید اقتدارآفرین باشد؟ در دو تا نگاه، دو تا نگاه وجود دارد. از نظر استعمارگر، آن کسی که دیده استعماری دارد، دانشگاه نباید وجود داشته باشد، چون دارد فاصله را کم میکند، دارد دست بالای نظامی آن را که دست بالای نظامی همیشه جزء افتخارات آن بوده، جزء افتخارات اسرائیل بوده، دست بالای نظامی را ازش میگیرد. پس باید ترور بکنیم، باید بکشیم اینها را. اما یک نکته دیگر وجود دارد. آن تفکری که مهرهساز است، آن تفکر وابسته است، آن هم نمیخواهد دانشگاه اقتدارآفرین وجود داشته باشد. یک نکته جالب میخواهم به شما بگویم. شما در تفکر بعضی از این افرادی که دانشگاهی هستند یا به اصطلاح روشنفکر یا سیاسی، هم میبینی که شما در مورد نقاط قوتتان به عنوان نقاط ضعف صحبت میکنند. یکی از همین مسئولین سابق، یک جلسهای با او داشتیم، میگوید تنگه هرمز پاشنه آشیل ایران است. صراحتاً این را میگوید. شما هیچ تحلیلگر خارجی پیدا نمیکنید که در تحلیل نوشته باشد، چون آن در آن نگاه استعماری وابسته احساس میکند که هرگونه نقطه اقتداری، این رابطهای که رابطه وابستگی را دارد مخدوش میکند. پس تلاش از بین ببرد. در مورد هسته همین حرف را میزند، در مورد برتری نظامی ما صحبت میکند، بسته قدرت استراتژیک ما صحبت میکنیم. مسئله وجود دارد. پس این دو تا مخالفت میکنند با دانشگاه.
نگاه حاکمیت به دانشگاه: آسیبشناسی صادقانه
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
اما یک نکته. شما گفتید ما آیا توانستیم دانشگاه را... نگاه جمهوری اسلامی به دانشگاه چی بوده؟ نگاه حاکمیت به دانشگاه چی بود؟ در مورد این صحبت کنیم. من گفتم که نتیجه نگاهی که در سطح کلان به دانشگاهها وجود داشته، امروز رسیده که دانشگاه... من در مورد آسیبشناسی دانشگاه با شما صحبت میکنم. من صادقانه با مردم و با شما صحبت میکنم. ما دانشگاه را میبینیم که یک سری آسیبها هم در آن وجود دارد. اما اینور را ببینیم. این دانشگاه اقتدار آفریده. این دانشگاه طوری است که آنها تلاش میکنند حذفش کنند، از بین ببرند. از همان دانشگاهی که ازش عصبانیاند. این دانشگاهی که ازش عصبانی است، اگر نبودند، این همه استادش را ترور نمیکردند. و اتفاقاً اگر تحریکی در دانشگاه اتفاق میافتد، یک جزء دانشگاه، فلج کنند دانشگاه، دانشگاه کار نکند. دانشگاه تلاش میکند از بینش ببرند. اما شما گفتید نگاه عمده به دانشگاه چی است. من قبول دارم یک نگاه سیاسی امنیتی به دانشگاه همیشه وجود داشته، ناشی از یک سری جریانهای سیاسی خاص در کشور. نگاه سیاسی امنیتی وجود داشته. حالا من این را بگویم. یک بخشی باید ببینیم برعکس. نگاه امام شهید... یکی از جلساتی که در تمام ۳۶ سال رهبری ایشان تقریباً تعطیل نشد، دیدار با دانشجوها بود. حتی بعضاً دیدار با اساتید برگزار نشد، اما ایشان تقریباً حتی دوران ریاست جمهوری، حتی قبل از انقلاب، ایشان جلسات منظم با دانشجو...
آسیبشناسی دانشگاه: پدیده رفتارهای افراطی و فحاشی
مجری برنامه:
آقای دکتر، یک بخشی ماند و آن آسیبشناسی دانشگاه بود. البته من فکر میکنم آن موضوع تصویر درست از دانشگاه خیلی جای بحث دارد. الان تصاویر این کسانی که مردم میبینند، اینجا اساتید برجسته دانشگاه هستند که توسط آمریکا و اسرائیل از سال ۸۹ به این طرف: آقای شهریاری، آقای علیاحمدی، آقای تهرانچی، آقای علیمحمدی، آقای رضایینژاد، فخریزاده. اینها یعنی برآمده از در فضای دانشگاهی هستند که قدرتی تولید کردند که دشمن نتوانست اینها را تحمل کند.
توصیف وضعیت دانشگاه پس از جنگ: شلوغیهای پیش از جنگ
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
قول دادم که بعد از اینکه بگویم الان وضعیت دانشگاه را بخواهم به شما توصیف کنم که بعد از جنگ چه اتفاقی افتاد. قول دادم که من برگردم، آسیبشناسی هم بگویم و من تلاش میکنم صادقانه صحبت کنم. اما یک نکتهای که مردم احتمالاً دیدن و بازخورد پیدا کرد و خیلیها نسبت بهش حساساند، این است که پیش از اینکه جنگ شروع بشه، ما دانشگاه را یک هفته قبل از اینکه جنگ شروع بشه، دانشگاهها بعد از بازگشاییشان در دو اسفند، ما شلوغی داشتیم. شلوغی که در آن ما یک سری رفتار افراطی میدیدیم. من میخواهم برای مردم توصیف بکنم آن چیزی که مشاهده مستقیم خود من است. ما افرادی را، دانشجوهایی میبینیم که تعدادشان محدود به نسبت کل دانشگاه، ۳۰۰ یا ۴۰۰ نفر مثلاً، ۱۲ هزار نفر در دانشگاه صنعتی شریف. بعضی تصاویر را با هوش مصنوعی ساخته شد که بعضی اساتید فراری دانشگاه صنعتی مثل آقای زارچی، این تصاویر هوش مصنوعی ساخته شده را تلاش به بهانه یک برنامهای رفت چین، بعد مالزی، الان انگلیس است. حالا در مورد این هم با هم صحبت میکنیم. الان به نظر میرسد ایشان انگلیس است و حال خوشبختیم که الان تو دانشگاه نیست، ایشان، و این لکه ننگ از دانشگاه صنعتی شریف پاک شده است امروز. اما یک نکته میخواستم بگویم. چه پدیدهای را ما در دانشگاه... تعداد محدود دانشجو که دارند شعارهای سلطنت میدهند. این کلمه مهم است. حمایت از پهلوی. پرچم ایران آتش میزنند. فحاشاند. یعنی فحاشی شاخصه است. بدون منطق. صرفاً به مدت زمان فحاشی بکنند. فحاشی نداریم، شعار سیاسی داریم. کاملاً فحاشی. اصلاً هیچ ملاحظه خاصی ندارند. هیچ خواسته خاصی به آن معنا نداشت. اینها کاملاً، اینها صرفاً فحش میدهند. و به نظر میرسد که شاید در اول، در نگاه اول، فحش دادن برای رسیدن به یک هدفی، ولی بعد که بیشتر دقت میکنید، نه، فحش دادن یکی از داف این حرکت است. ایجاد یک جوری خالی کردن، یک جوری خشم ایجاد. آنارشیست. از بین بردن هر ساختمان. آقای شهید یک بار گفتند که دانشجوی مؤمن انقلابی در دانشگاهها فحشهای رکیک ناموسی شنیده. اینجوری داشتند و تحمل کردند. این اتفاق دارد میافتد. یعنی ما با یک پدیده مواجهیم که پدیده، پدیده خودش جالب است که خود یکی از این دانشجویان از همین سیستم آموزش حساس هستند. باشگاه مشتزنی را ببین. باشگاه مشتزنی در مورد یک رابطه اختلال روانی است. حالا ما تبلیغ کردیم و این دو تا. حالا ببینم که نکته جالبی که وجود دارد. پدیدهای که با آن مواجهیم، یک پدیده عجیب است. ما آدمهایی را مواجهیم که حوصله مطالعه ندارند، دنبال یک سری مطالعه ندارند، و دانشگاه شریف قبول شده، بهترین دانشگاه کشور. ما یک سری اختلالات روانی داریم که شیوع اختلالات روانی یک درصد است. مثلاً فرض کنید ما در مورد... یعنی شما میفرمایید هیچکدامشان واقعاً اعتراض سیاسی یا صنفی یا اقتصادی... شما یک بحث را مثلاً یک دقیقه جلو ببرید تا به عمق حداکثر عمق دانش برسید. هیچ دانش سیاسی، هیچ بحث عمیقی وجود ندارد. صحبت میکند، میگوید آقا مثلاً مدرسه میناب چه کسی... یکی از همین دانشجوهایی که اخراج شده باهاش صحبت میکنم، مدرسه میناب، کی این جنایت را انجام داد؟ میگوید ایران، جمهوری اسلامی. از کجا این را تو میآوری؟ میگوید من میدانم، همه رسانهها میگویند که این توسط آمریکا خودشان دارند میگویند. رسانهها، حتی از نهادهای بینالمللی. میگوید نه، اینها القائات رسانههای چپ است. من اصلاً میدانم که اصلاً شهودی ندارم که در مورد رسانه چپ یعنی چه. اینقدر خامفکری. اما مسئله این نیست. اصلاً این دنبال فکر کردن نیست. این دنبال ارضای خشم است، هیجان است. پیامهای کوتاه، یک پیامهای برانگیخته، برانگیخته ایجاد کند، هیجان ارضا بکند. و مثلاً این نیست. مسئله پهلوی چه شکلی به وجود میآید؟ پهلوی دو جزء دارد. یک جزئش این است که پهلوی یک حکومت وابستهای که رابطه با سفیدها ارتباط برقرار میکند و اینها خوششان میآید. از آن رابطه، ارتباط با اروپا، ارتباط با آمریکا خوششان میآید و خوشحال میشوند. بعضی از مسئولین، این قراردادی که بستیم، امضای فلانی. شما ذوق نکردید؟ خیلی عبارت آدم زشتی است این حرف را میزند، دیگر. ولی واقعاً خوششان میآید. میگویند آقا، مردم بالاخره سفر خارجی میرفتند. موضوع پیشرفت نیست. موضوع این است که ماشین آمریکایی تو ایران بود، ولو اینکه مستشار آمریکایی حرکت میکرد. این ارضا میکند آن احساس ارتباط با دنیای متعدد را. ولی مسئله دیگر که وجود دارد این است که مسائل مختلف از جنس مسائل روانشناختی، از جنس مسائل زمینهای سیاسی در خانوادهها وجود دارد.
ماشین سم و عملیات تأثیرگذاری: سرمایهگذاری دشمن بر افکار عمومی
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
و یک نکته. مسئله دیگر وجود دارد. این است که یک سری رسانهای وجود دارد که دائم دارد این فرد را تحریک میکند. یعنی این رسانههایی که این دوستان، این دانشجو میشنوند. اگر من و شما هم پایش بنشینیم، یا دچار افسردگی میشویم، یا دچار خشم میشویم، یا انواع مشکلات روانی پیدا میکنیم. و این چیزی است که دشمن سرمایهگذاری کرد. من توصیه میکنم آنهایی که اهل مطالعهاند، این گزارشی که به اسم «ماشین عملیات تأثیرگذاری» بعد از جنگ در مجله اسرائیل هیوم منتشر شد را ببینیم. آنجا عملیات تأثیرگذاری... آنجا در مورد یکی صحبت میکند که اسرائیل موساد برای اولین بار تحت موساد، تحت دالی بارنیا که الان عوض شد، قبل از گفت من بود که آن کسی بود که طرحریزی عملیات داشت. یک ماشین سم درست کرده بود در ایران. آن ماشین سم برای اینکه بر افکار مردم تأثیر بگذارد. یک سری از اینفلوئنسرهای داخل ایران. اتفاق اولین بار بود که ما آدمهایی که ایرانی بودند را داشتیم به کار میگرفتیم و مصنوعی و ابزار رباتهای مجازی، اینها را پروموت میکردند، پستها را بالا میآوردند و اینها دائماً سمپاشی میکردند تو افکار مردم را نسبت به حکومت، نسبت به کشور، نسبت به آینده بدبین میکردند. آن اخباری را که ما میخواستیم پخش میکردند. و این بمباران، یا این ماشین سم دائماً سمپاشی میکرد. این آدمها تحت تأثیر ماشین سم هستند. و وظیفه من و شماست که شروع کنیم. با تعبیر جالبی، پروژه سرمایهگذاری کرد، چند صد میلیون دلار روش سرمایهگذاری کرد، پروژه پهلوی را واگذار کرد. و این افرادی که تحت تأثیر رسانه هستند، آنجا داشتند. ما با این مواجهیم. این مسئله، مسئله امنیتی جز روانشناختی. باید ببینیم.
سخنرانی رئیسجمهور در سازمان ملل: پاسخ مقتدرانه به تهدیدها
مجری برنامه:
دیشب ترامپ اراجیف زیادی گفت، تهدید کرد، توهین کرد به مردم ایران، ملت ایران، دولت ایران را. و با اینکه من پیروز شدم، هستهای را از بین بردم، باز هم میگوید که من نابود میکنم، من این کار را میکنم، من نمیدانم اگر پیروز شده، دیگر باز چرا اینقدر تهدید میکند. اما سخنرانی امروز رئیسجمهور در سازمان ملل، فراز بسیار مهم داشت. یکیشان اینکه گفتند در منطقه یا همه باید امنیت داشته باشند یا همه با هم ناامنی را تحمل کنیم. یک بخش هم اینکه ما بر سر دفاع از کشور از کسی اجازه نمیگیریم. این بخش صحبتهای رئیسجمهور زیادی داشته. واقعاً تشکر از بیانات خیلی عالی بود. میشود محکم جواب داد. میشود در دل خود دشمن جواب اینجوری داد. تصویر آقا را هم آقای شهید را در آمریکا نشان دادند. تصویر شهدای میناب را. این بخش صحبتهای رئیسجمهور را ببینید.
مجری برنامه:
سخنان دیروز رئیسجمهور آمریکا نزد افکار عمومی دنیا، اندیشمندان، سیاستمداران، حقوقدانان، نشانه بارزی از خوی قلدری و منطق زور و مغایر با مغایر صریح منشور ملل متحد است. ایشان بداند که تهدید ملت ما را منسجمتر میکند، قویتر میکند و مقاومت ایرانیان را بیشتر میکند و ملت ایران در برابر زور باید بداند که سر خم نخواهند کرد و متجاوزان را پشیمان خواهند کرد. اینان چیزی است که باید ترامپ و کسانی که میخوان قلدری بکنند بفهمند. ما آماده گفتگو هستیم، اما بدانند که زبان زور را نخواهیم پذیرفت.
جمعبندی: صیانت از دانشگاه به عنوان خانه دوم
مجری برنامه:
مردم تشکر کردند از دعوت شما و باز هم در جریان باشید. یک دقیقه فرصت جمعبندی. خیلی خوب. در ادامه همین جملهای که الان از حضرت آقا پیام رهبر معظم انقلاب منتشر کردیم، یک ادامه دارد که من نتیجهگیری بکنم برای همه دوستان دانشگاهی، دانشجویان و اساتید. ایشان میفرمایند در مورد اینکه دانشگاهها میتوانند نقش دفاع از کشور داشته باشند و بتوانند عزت و اقتدار خلق بکنند و آن شمشیر بران باشند، ایشان این مهم در جایی صورت میگیرد که خانه دوم ایشان به شمار بیاید. از این رو به این عزیزان عرض میکنم که لازم است همواره از حریمهای آن به بهترین شکل صیانت نمایید و با ارتقای هرچه بیشتر سطح آگاهی و بینش و تعالی رفتارها و منشهایتان آن را کانون پیشرفتگی و وطن خود بنمایید.
کلام آخر: وظیفه صیانت از دانشگاه در جنگ تمدنی
علیاکبر ابوالحسنی (عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف):
بحثی که آقا دارند اینجا که باید ما از دانشگاه به عنوان خانه دوم صیانت بکنیم و نکته مهمی که توی جمله قبلیشان به آن اشاره میکنند، اینکه دوگانهای که امروز وجود دارد، دوگانه ملت در مقابل دشمن. ملت است از دانشگاه به عنوان یکی از سرمایههای این کشور، به عنوان یکی از زیرساختها باید صیانت بکنیم. و این صیانت کردن وظیفه تکتک ماست. امروز محافظهکاری کردن، کمکاری کردن یا بیعملی بودن هیچ توجیهی ندارد. و دانشگاه همانطوری که برای این کشور اقتدارآفرینی کرده است، باید در آینده نیز همانطور که رهبری از کلمه مأموریت تاریخی در راستای ایران صحبت کردند، باید به آن نقطه برسیم و بعد از آن ازش حفاظت کنیم.
مجری برنامه:
ممنونم آقای دکتر. بحث بسیار خوبی بود. باز هم انشالله در جریان با شما گفتگو خواهیم داشت در آینده. از همراهی شما مردم عزیز هم سپاسگزارم. خدا نگهدارتان.