مجری:
کمی بیشتر با خانم حسنلو آشنا شویم. چه سالی ازدواج کردید و چند فرزند دارید؟
فاطمه حسنلو:
بسمالله الرحمن الرحیم. بنده تیرماه سال ۱۳۶۶ ازدواج کردم و سه فرزند دارم.
مجری:
خدا حفظشان کند.
فاطمه حسنلو:
سلامت باشید.
مجری:
بچهها چند سالشان است؟
فاطمه حسنلو:
دخترم که فرزند اولم است، ۳۹ سال دارد. فرزند دومم ۳۵ ساله و فرزند آخرم ۲۱ ساله است.
مجری:
خیرشان را ببینید، انشاءالله. خانم حسنلو، زندگی تا اینجا چطور بوده است؟ بالاخره زندگی فراز و نشیبهایی هم دارد.
فاطمه حسنلو:
من همیشه میگویم زندگی را باید به یک ترازو تشبیه کرد؛ خوبیها را در یک کفه و بدیها را در کفه دیگر قرار دهیم. وقتی کفه خوبیها سنگینتر باشد، میشود زندگی را ادامه داد. الحمدلله در این سالها...
مجری:
پس برای شما کفه خوبیها سنگینتر بوده است؟
فاطمه حسنلو:
بله، خوبیها سنگینتر بوده که الحمدلله در این حدود چهل سال توانستیم پا به پای همسرمان زندگی را تا اینجا پیش ببریم.
مجری:
عاشق همسرتان هستید؟
فاطمه حسنلو:
نهایتاً بله. بالاخره هستیم که با همدیگر زندگی و سختیهایش را پشت سر میگذاریم.
مجری:
این عشق و محبت را بچهها هم دیدهاند و از شما یاد گرفتهاند؟
فاطمه حسنلو:
نمیتوانم بگویم همهچیز کامل بوده است. در کنار رفاقت، محبت و عشق، بالاخره اختلافنظرهایی هم وجود دارد.
مجری:
طبیعی است.
فاطمه حسنلو:
بله. اینطور نیست که بگوییم همهچیز گلوبلبل بوده و همیشه مطابق میل ما پیش رفته است. ولی نهایت تلاشمان را کردهایم که خوبیها را نشان بدهیم.
مجری:
اصلاً چون اختلافنظر وجود دارد و همه ما آن را تجربه میکنیم؛ حتی دو آدم دوقلو هم همیشه مثل یکدیگر فکر نمیکنند و تصمیم نمیگیرند. چه چیزی باعث میشود با وجود این اختلافنظرها، زندگی پابرجا بماند؟ چه چیزی زندگی را نگه میدارد؟
فاطمه حسنلو:
باز هم به همان محبت، عشق و صمیمیتی برمیگردد که میان یک زوج وجود دارد. گاهی آقا باید کوتاه بیاید و گاهی هم خانم وظیفه دارد کوتاه بیاید. همین تعامل و تبادلنظر باعث میشود زندگی محکم بماند و به مسیر خودش ادامه بدهد.
مجری:
خیلی هم عالی. پس شما معتقدید دوست داشتن، محبت، بخشیدن و کوتاه آمدن، مکمل یکدیگر هستند و کمک میکنند زندگی زن و مردی که یک خانواده را تشکیل دادهاند، ادامه پیدا کند.
بچهها هم اینها را یاد میگیرند. شما نوه هم دارید، درست است؟ چند نوه دارید؟
فاطمه حسنلو:
دو تا.
مجری:
پسر یا دختر؟
فاطمه حسنلو:
یک پسر و یک دختر.
مجری:
مغز باداماند؟
فاطمه حسنلو:
بله، خیلی شیریناند.
مجری:
مادربزرگ بودن چه حسی دارد؟
فاطمه حسنلو:
حس خیلی خوبی دارد. شاید آن زمان که سنمان کم بود و بچهدار شدیم، نتوانستیم حس مادری را آنطور که باید درک کنیم. یعنی به زبان عامیانه، شاید زندگی را کمی شوخی گرفته بودیم.
اما الان این حس خیلی پررنگتر و شیرینتر است، چون با بالاتر رفتن سن...
مجری:
پختگی هم بیشتر شده است.
فاطمه حسنلو:
بله، پختگی هست و آدم میداند کجا چه رفتاری داشته باشد تا مثلاً بچه اذیت نشود. شاید آن زمان، به دلیل سن کم و ناآگاهی، رفتارهایی داشتیم که ناخواسته بوده است.
ولی حالا چرا نوه مادربزرگ را دوست دارد؟ چون مادربزرگ به آن پختگی رسیده و در روابطش خیلی محتاطانهتر رفتار میکند.
مجری:
و مادربزرگها خیلی هم هوای نوهها را دارند.
فاطمه حسنلو:
بله، صددرصد.
مجری:
حالا که کمکم فصل بازگشایی مدارس است، خیلی وقتها بچهها به پدربزرگ و مادربزرگها مراجعه میکنند. پدر و مادرها هم در موقعیتهای مختلف ترجیح میدهند بچهها را پیش پدربزرگ و مادربزرگ بگذارند. هم بچهها لذت میبرند و شیرینتر بزرگ میشوند و هم برای پدربزرگ و مادربزرگ تجربه شیرینی است.
پس توصیه میکنید خانمها در فرزندآوری خیلی تأخیر نداشته باشند تا تجربه پدربزرگ و مادربزرگ شدن هم شیرینتر باشد؟
فاطمه حسنلو:
صددرصد. به نظر من هرچه فاصله سنی کمتر باشد، بهتر است. اگر خیلی فاصله بیفتد و آدم در سنین بالاتر بچهدار شود، آن درک متقابل سختتر میشود.
مثلاً من با دخترم پانزده سال فاصله سنی دارم.
مجری:
پانزده سال فاصله سنی دارید؟
فاطمه حسنلو:
بله. برای همین احساسمان این است که مثل دو خواهر هستیم. خیلی راحت با هم صحبت میکنیم، البته در چارچوب احترام. ولی بیشتر شبیه دو خواهر هستیم و این خیلی شیرین است.
در حالی که اگر فاصله سنی خیلی زیاد باشد، شاید آدم نتواند فرزندش را بهخوبی درک کند.
مجری:
اختلاف نسلها بیشتر میشود.
فاطمه حسنلو:
بله، اختلاف نسلها بیشتر میشود. وقتی فاصله کمتر باشد، بهتر میتوانیم خواستههایشان را درک کنیم.
مجری:
خانم حسنلو، همه ما، فارغ از اینکه زن باشیم یا مرد، از همان ابتدای زندگی مسئولیتها و نقشهایی بر عهده داریم. حتی دختر کوچکی که در یک خانواده زندگی میکند، در قبال اعضای خانواده نقش و مسئولیتی دارد.
خیلی وقتها همین بچهها هستند که فضای خانه و خانواده را شیرین و گرم میکنند. بعد که بزرگتر میشوند، این نقش ادامه پیدا میکند؛ همسر میشوند، زندگی مشترکی تشکیل میدهند و بعد هم مادر میشوند و مسئولیتهای بیشتری بر عهده میگیرند.
در همه این دورانها، حفظ خانواده و مدیریت فضای داخلی خانه تا حد زیادی بر عهده خانم است. شما همه این سالها این کار را انجام دادهاید.
رمز موفقیت یک خانم که میخواهد مادر خوبی باشد، همسر خوبی باشد و خانه را بهخوبی مدیریت کند چیست؟
فاطمه حسنلو:
صبر.
به نظر من یکی از مهمترین ویژگیهایی که یک خانم برای ایفای این نقش نیاز دارد، صبر است. صبر در همه عرصههای زندگی؛ چه در ارتباط با همسر و چه نسبت به فرزندان. بالاخره خواستهها خیلی متفاوت است و همین صبر باعث میشود بتواند از پس مسائل برآید.
به نظر من، صبر خیلی مهم است.
مجری:
وقتی اختلافنظر داشتید چه کار کردید؟ چه با همسرتان و چه با بچهها؟
فاطمه حسنلو:
اختلافنظر با بچهها الحمدلله خیلی کم است.
مجری:
چون خیلی به هم نزدیک هستید؟
فاطمه حسنلو:
بله، خیلی نزدیک هستیم و اختلافنظرها کم است. ولی با همسرم بالاخره اختلافنظر داریم و بیشتر هم حرف ایشان پیش میرود، چون آقای خانواده هستند.
مجری:
ناراحت نمیشوید که بیشتر حرف، حرف ایشان باشد؟
فاطمه حسنلو:
نه، چون زندگی را خیلی خوب اداره میکنند و من به ایشان اعتماد دارم. در خیلی از مواقع شاید هشتاد درصد مواقع من کوتاه بیایم، چون میدانم ایشان با منطق و درستی زندگی را پیش میبرند.
مجری:
نتیجه تصمیمهایشان را دیدهاید که الان میگویید به ایشان اعتماد دارید؟
فاطمه حسنلو:
بله. نتیجه تصمیمات و آیندهنگریشان را دیدهام و به همین دلیل در بسیاری از موارد همراهی میکنم؛ البته نه همیشه، ولی در حدود هشتاد درصد مواقع.
مجری:
یعنی هیچوقت نمیگویید: «من هم در این زندگی حقی دارم؛ درست است که شما درست تصمیم میگیرید، اما یک جا هم تصمیمگیری را به من بسپارید»؟
فاطمه حسنلو:
نه، مشورت که انجام میشود. مشورت خیلی خوب است. اینطور نیست که ایشان بدون مشورت کاری انجام بدهند. اما بیشتر میبینم که ایشان در این زمینه موفقترند و من هم همراهی کردهام.
مجری:
خیلی هم عالی. شما علاوه بر مسئولیتهای خانه و خانواده، بیرون از خانه هم فعالیتها و مسئولیتهایی داشتهاید؛ از جمله فعالیتهای خیرخواهانه.
فاطمه حسنلو:
بله، فعالیتهای فرهنگی، آموزشی و دینی داشتهام. هم با بچهها و هم با همسنوسالهای خودمان کار میکنیم.
در تجمعات شبانه هم فعالیتهای فرهنگی انجام میدهیم. تا جایی که توانستهام، سعی کردهام در خدمت همسنوسالهای خودم یا حتی همسنوسالهای نوههایم باشم.
مجری:
آنجا هم مثل یک مادربزرگ هستید؟
فاطمه حسنلو:
بله، صددرصد.
مجری:
همانقدر دلسوز و صمیمی؟
فاطمه حسنلو:
بله.
مجری:
برای بچهها چه فعالیتهایی دارید؟
فاطمه حسنلو:
بیشتر در مسجد فعالیت داریم؛ قصهگویی، فعالیتهای فرهنگی و قرآنی، حفظ قرآن و آموزشهای دینی. همچنین یکسری احکام متناسب با ردههای سنی مختلف آموزش داده میشود.
مجری:
خیلی متشکرم، خانم حسنلو.
در پایان برنامه «سیمای خانواده» دوست داریم جمله پایانی شما را بشنویم؛ توصیهای که حاصل تجربه زندگی شما باشد. چه چیزی را در زندگی تجربه کردهاید که دوست دارید به بینندگان ما توصیه کنید؟
فاطمه حسنلو:
مادر هم عضوی از خانواده است و فقط به توجه، محبت و احترام نیاز دارد.
به نظر من، مادر هیچ دستمزد مادی از فرزندانش نمیخواهد. فقط اگر همین سه مورد رعایت شود، مادر راضی است و خستگی خانهداری از تنش بیرون میرود: احترام، توجه و محبت.
مجری:
احترام، توجه و محبت.
بچهها، یادتان نرود؛ در هر سنی که هستید، نسبت به پدر و مادرتان نهایت احترام، توجه و محبت را داشته باشید.
خیلی متشکرم. برای شما همچنان زندگی آرام و شادی آرزو میکنم.